Αντόνια Μπρίκο

Ενημερώθηκε: Φεβ 8

Αντόνια Μπρίκο (26 Ιουνίου 1902 – 3 Αυγούστου 1989) - Η Σουφραζέτα της Μουσικής

Γεννημένη στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, η Ολλανδο-Αμερικανίδα Αντόνια Μπρίκο, μεγαλωμένη ως Βιλχεμίνα Βόλθιους, υπήρξε διευθύντρια ορχήστρας, πιανίστα και η πρώτη γυναίκα που έλαβε ευρεία αναγνώριση και αποδοχή για τον ηγετικό της ρόλο σε ορχήστρες παγκοσμίως.

Από μικρή βίωσε την κακοποίηση από τους θετούς της γονείς βρίσκοντας μόνη παρηγοριά το πιάνο. Αργότερα στη ζωή της αναφώνησε, «Η μουσική δεν πληγώνει τα μικρά κορίτσια». Ωστόσο κι εκεί τα εμπόδια ξεκίνησαν από μικρή ηλικία, όταν ακόμη μαθήτρια έπρεπε να κάνει έκκληση στις αρχές για να της επιτραπεί η παρακολούθηση μαθημάτων μουσικής, αφού θεωρούνταν πως μόνο οι άνδρες μπορούν να την εκτιμήσουν. Το πάθος της για τη μουσική την οδήγησε το 1923 στην Ευρώπη για σπουδές. Παρότι γυναίκα, το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από κορυφαίους μαέστρους και συνθέτες της εποχής μεταξύ τον οποίων ο γιος του Βάγκνερ, Σίγκφριντ Βάγκνερ και ο Γιαν Σιμπέλιους που τη χαρακτήρισε ως έκτη κόρη του. Επτά χρόνια αργότερα, στα 28 της, κάνει το ντεμπούτο της στη Φιλαρμονική του Βερολίνου αποσπώντας παραληρηματικές κριτικές που τη σύγκριναν και την ξεχώριζαν από άνδρες μαέστρους. Έχοντας σημειώσει μια επιτυχημένη καριέρα στην Ευρώπη αποφασίζει να επιστρέψει στην σεξιστικά προσκείμενη προς τις γυναίκες μουσικούς Αμερική. Ειδικότερα, οι γυναίκες τότε επιτρεπόταν να εκτελέσουν ή να συνθέσουν γυναικεία κομμάτια στο καβούκι του σπιτιού τους ωστόσο η καριέρα στη δημόσια σφαίρα ήταν απαγορευτική. Μόνο κατά τον 20ο αιώνα επιτράπηκε σταδιακά η είσοδος τους στις συμφωνικές ορχήστρες μετά από δικές τους προσταγές να περνάνε οι μουσικοί από οντισιόν πίσω από κουρτίνες έτσι ώστε οι κριτές να μην κρίνουν βάζει φύλου του μουσικού.

Το 1934, θέλοντας να αποδείξει πως οι γυναίκες έχουν και αυτές θέση στην ορχήστρα, ίδρυσε τη Συμφωνική Ορχήστρα Γυναικών Νέας Υόρκης κερδίζοντας από τη μία την εύνοια της Ελέανορ Ρούζβελτ και ενός πλήθος του Αμερικανικού κοινού προκαλώντας, όμως, τον ανδρικό πληθυσμό και τους άνδρες μουσικούς στο έδαφός τους, κάτι που όπως η ίδια λέει οδήγησε πολλούς μάνατζερ να την βλέπουν ως πανούκλα αλλά και πολλούς αρχιμουσικούς να υποστηρίζουν πως δεν υπήρχε περίπτωση να τη στηρίξει το κοινό. Υπήρξε, ωστόσο, η πρώτη που διηύθυνε τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης καθώς και την ορχήστρα της Μετροπόλιταν Όπερας. Κατάφορες βέβαια ήταν ακόμη και τότε οι κριτικές από γυναίκες όπως η Μίνι Γκουκενχάιμερ, μαικήνα των τεχνών και φιλάνθρωπο. που υποστήριξαν πως αποτελεί ντροπή για τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης.

Οι ευκαιρίες για εκείνη φαίνεται πως εμφανίστηκαν μόνο κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν οι άνδρες απουσίαζαν από τα μουσικά χωράφια τους και οι γυναίκες έπρεπε να καλύψουν τα νώτα τους. Ο αγώνας της Μπρίκο να καταρρίψει τις έμφυλες διακρίσεις και προκαταλήψεις απέτυχαν, όταν πια οι ευκαιρίες να διευθύνει εξατμίστηκαν και μοιράστηκαν μεταξύ ανδρών. Όπως η ίδια είπε, «θάφτηκα σε έναν σωρό από στάχτη». Μέχρι το τέλος της ζωής της υποστήριζε σθεναρά πως δεν είναι γυναίκα μαέστρος αλλά μαέστρος που τυχαίνει να είναι γυναίκα. Η συμβολή της, τελικά, αναγνωρίστηκε μετά θάνατον ενώ τον αγώνα της συνεχίζουν οι γυναίκες μουσικοί ακόμα και σήμερα.



Οπτικό Υλικό | Getty images Πηγές | Britannica, Encyclopedia.com, Colorado Women’s Hall of Fame

13 προβολές0 σχόλια
 
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now