Η Γωγώ είμαι εγώ | Στεφανία

Ενημερώθηκε: Αυγ 27


αφήγηση: Άντα Τρουλλάκη


Όταν πρωτοδιάβασα για το θάνατο της Γωγούς έβαλα απευθείας τα κλάματα, ούτε κατάλαβα πώς. Ήξερα όμως γιατί. Γιατί δέκα χρόνια μετά, πονάει να ξέρεις ότι ο κόσμος δεν αλλάζει. Και ξέρεις πως και δέκα χρόνια μετά, τα κουβαλάς μέσα σου. Βλέπεις μικρά ψήγματα σε κάθε σου κίνηση, τραβούν με αόρατα σχοινιά το μυαλό σου. Η 14χρονη Γωγώ, τόλμησε να ονειρευτεί ένα μέλλον που θα ήταν πιο χαρούμενη, σε ένα κόσμο που δεν έκανε χώρο να την αγκαλιάσει όπως της άξιζε.


Σε ένα κόσμο που μπροστά της φανήκαμε όλοι λίγοι.




Η Γωγώ είμαι εγώ.

Η Γωγώ είμαι εγώ και όλες οι φορές που η λέξη “χοντρή” έγινε όπλο εναντίον μου.

Όλες οι φορές που ευχήθηκα να ήμουν κάποια άλλη.

Όλες οι φορές που ντράπηκα να βγω από το σπίτι για να αποφύγω βλέμματα που με γέμιζαν ντροπή.

Και όλες οι λέξεις φαρμάκι με συνοδευτικό χαδάκι στην πλατούλα

“Εγώ για το καλό σου το λέω”- για το δικό σου το καλό κάτω τα χέρια απ'το καλό μου.

Η Γωγώ είναι εγώ και όλες μου οι ικανότητες που γίναν ο αριθμός στη ζυγαριά, σαν κέντρο του κόσμου μου.

Και όλες οι φορές που πίστεψα ότι δεν μου αξίζουν τα όνειρά μου, γιατί οι άνθρωποι κοιτάνε πάντα τα κιλά μου.

Όλα τα αστεία σε βάρος μου που γέλασα και όλες οι ηλίθιες δίαιτες που με κυνηγούν ακόμα.

Και όλες οι φορές που ένιωσα μόνη.

Είναι τα ρούχα που δεν φόρεσα, γιατι ‘πάνω σου είναι πρόστυχα, δεν φταις’

Και όλα τα καλοκαίρια με τζιν μακρύ -της ντροπής- και κοφτές ανάσες.

Δεν φταις εσύ, αλλά φταις που είσαι εσύ. Και μετά που δεν αγαπάς τον εαυτό σου. Αλλά μην τον αγαπάς πολύ. Δεν σε παίρνει.

Όλα κι όλα.

Η Γωγώ όμως είσαι και εσύ. Όσα κι αν είναι τα κιλά σου.

Γιατί ποτέ δεν θα είσαι αρκετή όσο δεν είσαι η κοπέλα της οθόνης.

Και η κοπέλα της οθόνης Γωγώ είναι.

Δεν κερδίζουμε ποτέ, να ξέρεις. Είναι στημένο το παιχνίδι.

Όμως, ξέρεις τι άλλαξε;

Λείπει η Γωγώ. Και δεν θα γυρίσει.


350 προβολές0 σχόλια