Η «ΜΑΤωμένη Κυριακή» του ’65 πιο Επίκαιρη από Ποτέ

Ενημερώθηκε: Μαρ 24



Η αστυνομική βία δεν είναι πρωτοφανής ούτε ανήκει σε άλλη εποχή και πολιτισμό, αλλά είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που πηγάζει από την κατάχρηση εξουσίας των Αρχών και την επιθυμία τους για επιβολή. Στις 7 Μαρτίου 2021 είδαμε διμοιρίες των ΜΑΤ να γρονθοκοπούν ασύστολα και αδικαιολόγητα έναν πολίτη στη πλατεία της Νέας Σμύρνης, να απειλούν και να τρομοκρατούν νέους και οικογένειες υπό το φως των καμερών των κινητών που κατέγραψαν όλο το περιστατικό.


Οι μάρτυρες και οι εμπλεκόμενοι πολίτες υποστήριξαν ότι οι αστυνομικοί επιχείρησαν να επιβάλλουν πρόστιμο, παρά την τήρηση των μέτρων, σε δύο οικογένειες και μάλιστα με έντονη επιθετικότητα. Μια παρέα νέων, οι οποίοι ήταν παρόντες στο συμβάν, διαμαρτυρήθηκαν, με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί να προχωρήσουν σε έλεγχό τους και έπειτα να ασκήσουν βία. Συγκεκριμένα, ξυλοκόπησαν, σε κοινή θέα, έναν εκ των νεαρών με γκλοπ και παρά τις φωνές του, εξαιτίας του πόνου που του προκαλούσαν, δεν σταμάτησαν να τον χτυπούν, ακόμα και όταν τον είχαν ακινητοποιήσει στο έδαφος. Τα αποδεικτικά βίντεο κυκλοφόρησαν τόσο στα social media όσο και στα τηλεοπτικά μέσα. Ωστόσο, τα τελευταία, βασισμένα στην ψευδή ανακοίνωση της αστυνομίας, συνέβαλαν στην παραπληροφόρηση του κοινού, κάνοντας λόγο για επίθεση 30 ατόμων εναντίον αστυνομικών και για έναν τραυματισμένο αστυνομικό. Παρόλα αυτά τα βίντεο και οι δεκάδες μαρτυρίες αποτελούν αδιάσειστη απόδειξη της υπέρμετρης και αδικαιολόγητης αστυνομικής βίας που ασκήθηκε.


Με αφορμή, λοιπόν, την αστυνομική αυθαιρεσία που βλέπουμε να ασκείται τον τελευταίο καιρό σε κοινή θέα, εις βάρος πολιτών και διαδηλωτών, αξίζει να γίνει αναφορά σε δύο περιπτώσεις ακραίας αστυνομικής βίας εις βάρος ειρηνικών διαδηλωτών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφρικανών-Αμερικανών, κατά τη δεκαετία του ’60.


Booking photo of Parks following her February 1956 arrest during the Montgomery bus boycott


Ο αγώνας των Αφρικανών-Αμερικανών για πολιτικά δικαιώματα και ισότητα ξεκίνησε το 1955, όταν η «ανυπακοή» της Rosa Parks να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό άντρα, αποτέλεσε το έναυσμα της επανάστασης.


Σε αυτό το σημείο εμφανίστηκε ο Πάστορας Martin Luther King, ο οποίος συγκεντρώνοντας την κοινότητα των Αφρικανών-Αμερικανών ηγήθηκε του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Με αφορμή τη φυλάκιση της Rosa Parks, οργάνωσε ειρηνικές διαμαρτυρίες για τις διακρίσεις και το ρατσισμό που δέχονταν οι Αφρικανοί-Αμερικανοί λόγω καταγωγής και χρώματος.


MLK in the March on Washington for Jobs and Freedom, in Washington, D.C. on Wednesday, August 28, 1963. The purpose of the march was to advocate for the civil and economic rights of African Americans


Συγκεκριμένα, μέχρι το 1964 ήταν νόμιμος στον Αμερικανικό Νότο ο φυλετικός διαχωρισμός στις θέσεις των λεωφορείων, σε πάρκα, εστιατόρια κλπ. Έτσι, οργανώθηκε στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα το μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους Αφρικανούς-Αμερικανούς πολίτες, δηλαδή η αποχή από τη χρήση τους. Καθώς αποτελούσαν τη μεγαλύτερη πηγή εσόδων για τα αστικά λεωφορεία, το μποϊκοτάζ επέφερε μεγάλη οικονομική ζημία στην Πολιτεία, με αποτέλεσμα να επέλθει νίκη των διαμαρτυρόμενων μετά από 381 ημέρες αποχής, με την κατάργηση του νόμου περί φυλετικού διαχωρισμού στα λεωφορεία. Η κίνηση της Rosa Parks θεωρείται μέχρι σήμερα σημείο-ορόσημο του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων και καταλυτικός παράγοντας των γεγονότων που ακολούθησαν.


Civil Rights March on Washington, D.C. | Dr. Martin Luther King, Jr. and Mathew Ahmann in a crowd. 8/28/1963 - Original black and white negative by Rowland Scherman. Taken August 28th, 1963, Washington D.C, United States (The National Archives and Records Administration). Colorized by Jordan J. Lloyd. U.S. Information Agency. Press and Publications Service.


Οι ειρηνικές διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν και σε άλλες Πολιτείες υπό την ηγεσία του Martin Luther King, ο οποίος δρούσε πάντα εμπνευσμένος από τη φιλοσοφία της μη βίας και της ειρήνης, αγωνιζόμενος τόσο για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφρικανών-Αμερικανών όσο και για εργατικά και κοινωνικά ζητήματα. Κάποιες από τις μορφές διαμαρτυρίας που εφάρμοσε ήταν τα μποϊκοτάζ, οι καθιστικές και γονατιστές διαμαρτυρίες αλλά και οι ειρηνικές πορείες.


The Martin Luther King Jr Memorial in Washington DC.


Στη διάρκεια της δράσης του, ο Martin Luther King επισκέφθηκε το Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα, μια πόλη στην οποία το 1963 ο φυλετικός διαχωρισμός ήταν πιο έντονος όσο πουθενά αλλού. Συγκεκριμένα, οι Αφρικανοί-Αμερικανοί δεν επιτρεπόταν, μεταξύ άλλων, να ψηφίζουν ή να δουλεύουν, ενώ συχνό φαινόμενο ήταν η βία και η τρομοκρατία εναντίον τους, όπως οι βομβιστικές επιθέσεις στα σπίτια τους.



Theophilus Eugene “Bull” Connor: Birmigham Commissioner of Public Safety


Όλα αυτά συνέβαιναν σε κοινή θέα και χωρίς την παρέμβαση των Αρχών, καθώς Διοικητής για τη Δημόσια Ασφάλεια το 1963 ήταν ο φανατικός υποστηρικτής της λευκής κυριαρχίας και ρατσιστής, Bull Conor. Ο Conor ήταν εξαιρετικά δογματικός, προωθούσε «νόμιμα» βίαιες πρακτικές εις βάρος Αφρικανών-Αμερικανών, με άσκηση αστυνομικής βίας και αβάσιμες συλλήψεις, ενώ διατηρούσε σταθερά αρνητική στάση σε κάθε αίτημα για κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων. Η τόσο ακραία και επιθετική του στάση διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του κινήματος.



Στο πλαίσιο της εκστρατείας του Martin Luther King στο Μπέρμιγχαμ, που ονομάστηκε Project C (Confrontation), οργανώθηκε μια μεγάλη ειρηνική πορεία, στην οποία έλαβαν μέρος μεταξύ άλλων πάνω από 1.000 παιδιά, ζητώντας την κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού σε δημόσιους χώρους και μαγαζιά. Η διαμαρτυρία διαλύθηκε με τον πιο σκληρό και βίαιο τρόπο, από την αστυνομία του Ντέρυ, με εντολή του Bull Conor. Ειδικότερα, οι αστυνομικοί επιτέθηκαν στους διαδηλωτές, ακόμα και στα παιδιά, με αστυνομικά σκυλιά και με μάνικες νερού, η πίεση του οποίου ήταν τόσο έντονη που τους «πετούσε» πάνω σε τοίχους.


Bill Hudson's image of Parker High School student Walter Gadsden being attacked by dogs was published in The New York Times on May 4, 1963


High school students are hit by a high-pressure water jet from a fire hose during a peaceful walk in Birmingham, Alabama in 1963. As photographed by Charles Moore, images like this one, printed in Life, galvanized global support for the demonstrators


Επικράτησε χάος, με τους διαδηλωτές να δέχονται χτυπήματα, δαγκωνιές και τεράστιες ποσότητες νερού και όλα αυτά υπό το φως των καμερών που κατέγραφαν τις σκηνές φρίκης.

Η δημοσιοποίηση των γεγονότων αυτών στα Εθνικά Μέσα προκάλεσε τρόμο και οργή σε ολόκληρη την Αμερική αναγκάζοντας και την πολιτική εξουσία να πάρει σημαντικές αποφάσεις. Φυσικά ο φυλετικός διαχωρισμός και ο ρατσισμός ήταν κάτι γνωστό στην αμερικανική κοινωνία, αλλά η τρομοκρατία που έλαβε χώρα την άνοιξη του ‘63 και φυσικά το γεγονός ότι οι τηλεθεατές έγιναν μάρτυρες όσων διαδραματίστηκαν, έφερε τελικά την αλλαγή. Κανείς δεν μπορούσε πια να πει ότι δεν γνώριζε ή ότι δεν είδε.


A police officer with a knee on a woman’s neck before arresting her during protests in Birmingham, Alabama, on May 8, 196


Οι αποφάσεις που ελήφθησαν ήταν δραστικές. Το Δημοτικό Συμβούλιο απάλλαξε τον Conor από το αξίωμα του Διοικητή για τη Δημόσια Ασφάλεια και τα αιτήματα της εκστρατείας του Martin Luther King ικανοποιήθηκαν. Ο φυλετικός διαχωρισμός στο Μπέρμιγχαμ ήταν πλέον παράνομος, ενώ όλο και περισσότεροι Αφρικανοί-Αμερικανοί προσλήφθηκαν σε νέες θέσεις εργασίας. Ωστόσο, η ανάδειξη της αστυνομικής βίας και κυρίως του βαθιά ριζωμένου ρατσισμού που την τροφοδοτούσε, οδήγησε αργότερα σε ακόμη σημαντικότερες αλλαγές στον Αμερικανικό Νότο.


Μετά τα γεγονότα στο Μπέρμιγχαμ και με αφορμή το θάνατο του ακτιβιστή Jimmie Lee Jackson από αστυνομικά πυρά σε ειρηνική διαδήλωση για τα δικαιώματα ψήφου στο Μάριον της Αλαμπάμα, δόθηκε το έναυσμα για το επόμενο βήμα. Ο Martin Luther King οργάνωσε μια τεράστια ειρηνική πορεία από την πόλη Σέλμα μέχρι το Μοντγκόμερι, με αίτημα να αποκτήσουν όλοι οι Αφρικανοί-Αμερικανοί πολίτες πολιτικά δικαιώματα. Η απόσταση ήταν περίπου 87 χιλιόμετρα, την οποία οι 600 συμμετέχοντες/ουσες θα διένυαν μέσα σε 5 ημέρες.


“Two Minute Warning” - March 7, 1965


Όταν έφτασαν στη Γέφυρα Edmund Pettus της Σέλμα (πήρε το όνομά της από τον πρώην επικεφαλής της Κου Κλουξ Κλαν), τους περίμεναν σειρές από έφιππους και πεζούς αστυνομικούς, με κράνη και γκλοπ τα οποία χτυπούσαν επιδεικτικά στα χέρια τους. Όταν οι διαδηλωτές/τριες σταμάτησαν σε απόσταση 15 μέτρων από τους αστυνομικούς, ο Ταγματάρχης των στρατευμάτων φώναξε στους/στις διαδηλωτές/τριες να διαλύσουν την πορεία. Τότε ο επικεφαλής της πορείας, John Lewis είπε στον Ταγματάρχη «Ταγματάρχη, μπορώ να έχω δυο λόγια;». Η απάντηση ήταν «Δεν έχω τίποτα παραπάνω να σου πω» και έπειτα διέταξε την επίθεση. Οι διμοιρίες επιτέθηκαν με ορμή στους διαδηλωτές χτυπώντας τους, ρίχνοντάς τους στο έδαφος, με χρήση δακρυγόνων, κυνηγώντας τους, πεζοί ή έφιπποι και ωθώντας τους πίσω στη Γέφυρα.


Demonstrators of different races and religions from across the country united to take part in the historic march from Selma to Montgomery, 50 years ago. AP


Οι τραγικές και βίαιες εικόνες της Σέλμα κοινοποιήθηκαν με έκτακτο δελτίο στη Δημόσια Τηλεόραση με αποτέλεσμα τα γεγονότα να κάνουν το γύρο της Αμερικής και να προκληθεί σάλος. Για άλλη μια φορά η αστυνομική βία και ο ρατσισμός είχαν σοκάρει την κοινή γνώμη που πλέον, θέλοντας και μη, ερχόταν αντιμέτωπη με την χειρότερη μορφή τους. Γρήγορα η 7η Μαρτίου 1965 ονομάστηκε «Ματωμένη Κυριακή» και συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό συμπαραστατών στα θύματα, οι οποίοι/ες οργάνωσαν καθιστικές διαμαρτυρίες, αποκλεισμό της κυκλοφορίας και γενικευμένες διαδηλώσεις ζητώντας μαζί με τους Αφρικανούς-Αμερικανούς τα πολιτικά τους δικαιώματα και τον περιορισμό της αστυνομικής βίας. Κάποιοι/ες μάλιστα ταξίδεψαν μέχρι τη Σέλμα για να λάβουν μέρος στην πορεία.


Τελικά μετά από ομοσπονδιακή δικαστική απόφαση η πορεία επιτράπηκε και οι 25.000 πλέον διαδηλωτές/τριες έφτασαν στο Μοντγκόμερι μετά από τέσσερις ημέρες και μάλιστα με τη συνοδεία ομοσπονδιακών στρατευμάτων της Κρατικής Φρουράς. Η πιο σημαντική εξέλιξη που ακολούθησε ήταν το Ψήφισμα του Κογκρέσου του Νόμου για τα Δικαιώματα Ψήφου των Αφρικανών-Αμερικανών, στις 6 Αυγούστου 1965.


1965: Martin Luther King and his wife Coretta Scott King lead a voting rights march from Selma, Alabama, to the state capital in Montgomery


Τι μαθαίνουμε, λοιπόν, από την ιστορία;


Ένα πολύ βασικό στοιχείο είναι ότι η αστυνομική βία υπάρχει και ασκείται ανεξάρτητα από τον τρόπο διαμαρτυρίας ή από τις πράξεις ενός πολίτη. Στην αστυνομία δίνεται εξουσία να ασκήσει βία αν θεωρηθεί απαραίτητο, κάτι που ορισμένοι/ες αστυνομικοί εκμεταλλεύονται και εφαρμόζουν άνευ λόγου. Είδαμε στην Αμερική του 1965 ότι την αλλαγή επέφεραν οι εξαιρετικά βίαιες εικόνες και στιγμιότυπα της αστυνομικής βίας, που προκάλεσαν τη δυσαρέσκεια και την οργή του κόσμου. Η Πολιτεία και η κοινωνία συνολικά δεν μπορούσε πια να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε για τη βία και τον ρατσισμό που ασκούνταν στους Αφρικανούς-Αμερικανούς πολίτες.


Στην Ελλάδα γινόμαστε μάρτυρες του ίδιου φαινομένου με τα θύματα της αστυνομικής βίας να είναι οι πολίτες και οι διαμαρτυρόμενοι. Οποιοσδήποτε τολμήσει να εναντιωθεί στις αστυνομικές αρχές ή στις αποφάσεις της Κυβέρνησης, αντιμετωπίζεται με λογοκρισία, βία και σύλληψη. Όπως στην Αμερική του 1965, σήμερα οι εικόνες βίας είναι ορατές στο κοινό και ακόμη περισσότερο μέσω των social media, όπου μέσα σε λίγα λεπτά έχουν κάνει το γύρο της Ελλάδας. Ο κόσμος διαμαρτυρείται, ωστόσο η Κυβέρνηση μένει σιωπηλή την ίδια ώρα που η Ελληνική Αστυνομία τροφοδοτεί τα Μέσα με προπαγάνδα.


Μία δημοκρατική κυβέρνηση οφείλει να προστατεύει τους πολίτες της και όχι να τους αντιμετωπίζει σαν εγκληματίες σκορπώντας το φόβο. Οφείλει να αποδίδει ευθύνες και να τιμωρεί την αστυνομική αυθαιρεσία και όχι να την αγνοεί, πόσο μάλλον όταν αυτή είναι καταγεγραμμένη και έχει ιδωθεί από δεκάδες μάρτυρες. Τέλος, τα Μέσα έχουν ηθική υποχρέωση να προσφέρουν αντικειμενική και ορθή πληροφόρηση, βασισμένοι σε μαρτυρίες και ντοκουμέντα, όχι να προωθούν αφιλτράριστα τις ανακοινώσεις των Αρχών συμβάλλοντας στην παραπληροφόρηση όλων μας.



“Αυτό που επιτυγχάνεται με τη βία διατηρείται μόνο με βία”.

-Martin Luther King Jr.


#bloodysunday #history #violence #brutsality #censorship #propaganda #africanamerican #black #rosaparks #martinlutherking #selma #usa #greece #police



Πηγές και Οπτικό Υλικό

https://www.history.com/news/selma-bloody-sunday-attack-civil-rights-movement

https://www.youtube.com/watch?v=csL6htjAE2k

https://www.sansimera.gr/biographies/1267

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%8C%CE%B6%CE%B1_%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%82

https://en.wikipedia.org/wiki/Bull_Connor

https://en.wikipedia.org/wiki/Birmingham_campaign

https://www.britannica.com/event/Selma-March

https://www.politico.com/story/2018/03/07/this-day-in-politics-march-7-1965-437394

https://en.wikipedia.org/wiki/Selma_to_Montgomery_marches

77 προβολές0 σχόλια
 
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now