Μήνας Pride και Rainbow Καπιταλισμός

Ενημερώθηκε: Αυγ 27

αφήγηση: Άντα Τρουλλάκη


Η κοινωνία μας ζει και αναπόφευκτα βιώνει το βάρος του καθεστώτος της (παρα)οικονομίας σε όλες τις εκφάνσεις του παραγωγικού συστήματος της σύγχρονης αγοράς. Ειδικότερα, το χρονικό πλαίσιο εμφάνισης και ανάπτυξης μιας οικονομικής δομής αποτελεί έναν από τους μείζονες παράγοντες που συνεισφέρουν στην κατανόηση και αποδόμηση των τρόπων λειτουργίας της. Ένα τέτοιο χρησιμοθηρικό παράδειγμα είναι και αυτό που αναπαράγεται σαν το “Last Christmas” του George Michael κάθε Χριστούγεννα. Βέβαια, αυτή τη φορά πλασάρεται τον μήνα Ιούνιο, μήνα ΛΟΑΤΚΙΑ+ Υπερηφάνειας και φέρει την ετικέτα/ονομασία Ροζ Καπιταλισμός ή Γκέι Καπιταλισμός ή Rainbow Καπιταλισμός. Ο Ροζ καπιταλισμός περιγράφει την περιστασιακή τάση κουιροποίησης των επιχειρήσεων, οι οποίες στο πλαίσιο του ανταγωνισμού που επιβάλλει το ίδιο το σύστημα δράσης τους εμπορευματοποιούν το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα, τις διεκδικήσεις του και τα αιτήματά του ενσωματώνοντάς το σε στερεοτυπικά και ευπώλητα προϊόντα που δεν (αντι)δρούν μα πωλούνται, που δεν απολαμβάνουν ορατότητας αλλά αγοράζονται.


Πολύχρωμα εταιρικά logos, hashtag με συνθήματα υπερηφάνειας και κάθε μορφής ιδέα που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους, πασχίζουν να κοσμήσουν κάθε λογής δημόσια επιφάνεια φωνάζωντας για κάτι που σε άλλη εποχή θα σιωπούσαν επιδεικτικά. Μπέργκερ που είναι out, κάλτσες που βρίσκονται στο about και μία κοινότητα η οποία σχοινοβατεί μεταξύ της επιδέξιας χειραγώγησης της ετεροπατριαρχικής επικοινωνιακής προπαγάνδας και της νηφάλιας χειραφετιασιακής κατανάλωσης αγαθών. Γιατί όμως μας ξενίζει τόσο η φιλότιμη προσπάθεια ακόμη και αν προέρχεται από εταιρίες που τυπικά δεν στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα με τις πολιτικές τους τη ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα.


1. “Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την κοινωνική εταιρική ευθύνη όταν, μάλιστα, αυτή φαίνεται να συνεισφέρει δυναμικά και έμπρακτα (χορηγίες, προσφορές, χρηματοδοτήσεις κ.α.) σε μέρος ή και όχι του αγοραστικού κοινού της (τη ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα). Ωστόσο, συχνά, η κουλτούρα του καλοθελισμού επισκιάζει τον τελικό επιχειρησιακό στόχο, το κέρδος. Κι ενώ κανείς δεν μπορεί να επέμβει άμεσα στη διαχείριση των εσόδων μιας εταιρείας που με την “εναλλακτική” καμπάνια της υπόσχεται να βοηθήσει υλικά την ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα και τις ανάγκες της, η έλλειψη διαφάνειας στους τρόπους συλλογής και διανομής των εσόδων μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει αποκλειστικά σε πλουτοπαραγωγικό κέρδος της ίδιας της επιχείρησης αγνοώντας τελικά τον αρχικό κοινωφελή σκοπό και την ομάδα στόχο της.


2. Η Μακιαβελική ανάγκη των επιχειρήσεων να αντισταθμίσουν τα επικοινωνιακά, κοινωνικά και οικονομικά τους χάσματα έτσι ώστε να επικρατήσουν στην αγορά, αγνοούν πολλές φορές τα συμφέροντα της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας. Κι ενώ θα περίμενε κανείς να οδηγηθούμε στη λεγόμενη σύγκρουση συμφερόντων, ο χαμελεοντισμός μερικών επιχειρήσεών κατορθώνει να τις αναδείξει σε συμμάχους και υπέρμαχους του “διαφορετικού” κάτι που είναι εξαιρετικά επικίνδυνο αφού από τη μία εξισώνει τα αντίθετα συμφέροντα της κοινότητας με εκείνα της επιχείρησης ενώ από την άλλη δημιουργεί δυναμικές εξουσίας και εξάρτησης στις οποίες για να επιβιώσει η υποτελής ομάδα στο όλο πλαίσιο της μικροοικονομίας, θα πρέπει να ακολουθήσει εύλογους συμβιβασμούς.


3. Η μακροοικονομία της ΛΟΑΤΚΙΑ+ πραγματικότητας αποτελεί συχνά έναν χώρο που δεν άπτεται των επενδυτικών συμφερόντων των εταιριών. Μία τρανς γυναίκα σεξεργάτρια που μένει άνεργη κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας, δεν αποτελεί τον άμεσο στόχο απασχόλησης και ενδυνάμωσης των επιχειρήσεων. Ωστόσο, αυτό δεν εμποδίζει την ίδια την εταιρεία από το να πανηγυρίζει υπέρ της της ταυτότητας φύλου και της σεξεργασίας κατά τη διάρκεια του Μήνα Υπερηφάνειας. Έπειτα, η απουσία πολιτικών προσβασιμότητας για ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα με αναπηρία και όχι μόνο όπως και συμπεριληπτικότητας (π.χ. ουδέτερη ως προς το φύλο γλώσσα, εταιρική πολιτική αντωνυμιών κ.α.) συχνά αποκλείουν και αποθαρρύνουν τα εκάστοτε άτομα από τα να επιδιώξουν ή να αποτελέσουν πράγματι μέρος του ενεργητικού δυναμικού της εταιρείας.


4. Η εργασιακή πραγματικότητα που πολλές φορές επιβάλλεται στα ισχύοντα ετεροκανονικά περιβάλλοντα (ενδυματολογικοί κώδικες, κυρίαρχα πρότυπα συμπεριφοράς) δεν προστατεύει αποτελεσματικά τους ΛΟΑΤΚΙΑ+ ανθρώπους και δεν ανταποκρίνεται στις ρεαλιστικές ανάγκες, επιδιώξεις και εκφράσεις φύλου τους ενώ η εργασιακή δουλεμπορία των σωμάτων και των υπηρεσιών των εταιριών προτάσσουν δυσλειτουργικά μοντέλα εργασίας που αντίκεινται στην απελευθέρωση και στη θεσμική πάταξη της ανελευθερίας για τα οποία αγωνίζεται στον πυρήνα της η κοινότητα. Οι επεκτατικές τάσεις των εταιριών που άλλοτε φέρουν μοιρολατρικά στο νου αυταρχικούς φεουδάρχες και άλλοτε αδίστακτους αποικιοκράτες δεν προσιδιάζουν στους οραματισμούς της κοινότητας για μία κοινωνία ισότητας, ισοτιμίας, αλληλουποστήριξης και αλληλεγγύης.


Μολονότι, οι εταιρικές τάσεις συχνά συμπίπτουν στο αθέμιτο “ροζ ξέπλυμα” της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας μέσα από τις φαινομενικά “πολύχρωμες” πρακτικές που ακολουθούν, είναι σημαντικό να λεχθεί πως ακόμα και σ’αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα ασυνείδητα βήματα που γίνονται ακόμα και από εκπροσώπους του τεχνοκρατισμού να προωθήσουν κάτι μεν παγερά άγνωστο ή αδιάφορο σε εκείνους που όμως, νοηματοδοτεί την ανάγκη για ορατότητα, σεβασμό και αποδοχή. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως ο ρόλος των εταιρειών στην κατασκευή των ηγεμονικών αναπαραστάσεων της κοινωνίας είναι καθοριστικός και πως ακόμη και αν προωθεί τα δικά τους συμφέροντα συμβάλλει, τελικά, στην εξασφάλιση αμφίβολου μα υπαρκτού χώρου για τους ΛΟΑΤΚΙΑ+ ανθρώπους.


Βέβαια, αντί, να οξύνουμε την αορατοποίηση των διεκδικήσεων της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας, να μερικές πρακτικές που αξίζει να αποφύγουμε και μερικές καλές πρακτικές που δεν κοστίζουν, φέρουν, ωστόσο, το δικό τους τίμημα. Είναι στο χέρι σου, λοιπόν, να δεις τη ζωή των ΛΟΑΤΚΙΑ+ συνανθρώπων σου ως λιγότερο κοστοβόρα μα περισσότερο ανεκτίμητη.



Πράγματα που δεν κοστίζουν αλλά είναι κοστοβόρα:


- Το να πιστεύεις πως η ζωή των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ανθρώπων περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από το κρεβάτι τους - Το να πιστεύεις πως το έμφυλο δίπολο είναι ο κανόνας και ό,τι παρεκκλίνει αυτού η εξαίρεση - Το να πιστεύεις πως η ταυτότητα φύλου ή ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελούν εποχική μόδα


Πράγματα που δεν κοστίζουν αλλά είναι ανεκτίμητα:


- Το να μην υποθέτεις το φύλο του ατόμου που βρίσκεται απέναντί σου - Το να ρωτάς τις αντωνυμίες ανθρώπων που δεν σου έχουν συστηθεί - Το να αποδέχεσαι αντί να ανέχεσαι τους ΛΟΑΤΚΙΑ+ ανθρώπους




Με πληροφορίες από: Web Archive

23 προβολές0 σχόλια