Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης/World Poetry Day

Ενημερώθηκε: Μαρ 25


(For English see below)


Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης δεν θα μπορούσε να μην συμβαδίζει με την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων. Έτσι, λοιπόν, μεταφράσαμε για σας το ποίημα μίας νέας φωνής που έρχεται να παλέψει και για τα δύο!


Η Αράτι Γουάριερ είναι Νοτιοασιάτισσα-Αμερικανίδα κουίρ ποιήτρια και φεμινίστρια από το Όστιν του Τέξας. Οι γονείς της, μολονότι Ινδοί, μετακόμισαν σύντομα στις Η.Π.Α. όπου και τη μεγάλωσαν σε μία κατά βάση λευκή γειτονιά. Κι ενώ έγραφε από μικρή, η αγάπη της για την ποίηση άνθισε στα κολεγιακά χρόνια στις διάφορες λέσχες (clubs) στις οποίες και συμμετείχε. Το ποίημα της «Κυνήγι Μαγισσών» αποτελεί είδος εξομολογητικής ποίησης που εμπλέκει την αυτοβιογραφική νοοτροπία και ταυτότητα με τη σεξουαλικότητα και τη σεξουαλική συμπεριφορά με την αθανασία και την προγονικότητα κατακρίνοντας την κατάλυση της σεξουαλικής ποικιλομορφίας χάριν των αποικιοκρατικών και Βικτωριανών περιοριστικών αντιλήψεων και συντηρητικών προκαταλήψεων για το φύλο, τη φυλή και τις σχέσεις.


Ακολουθεί το ποίημα!



-Κυνήγι Μαγισσών-


Ένα πρώτο μάθημα Βρετανικού ιμπεριαλισμού: οτιδήποτε σεξουαλικό είναι ζωώδες. 1861 Το εδάφιο 377 του Ινδικού Ποινικού Κώδικα ποινικοποιεί όλες τις “παρά φύσιν σαρκικές πράξεις” συμπεριλαμβανομένων των ομοφυλοφιλικών. 2009 Το Ανώτατο Δικαστήριο κρίνει το εδάφιο 377 αντισυνταγματικό και ο λαός μου μένει να απορεί. 2013 Το εδάφιο 377 επαναφέρεται και μουσώνες ξεσπούν σε ολόκληρη τη χώρα. 8,348 μίλια μακριά, διαβάζω τα νέα απ’ το κρεβάτι του κοιτώνα. Κρατώ τα θρυμματισμένα αποκόμματα του κόσμου στην κούπα μου. Δύο βδομάδες μετά βρίσκομαι πάλι πίσω στο πατρικό. Είναι απ’ την κορφή ως τα νύχια μια ντουλάπα και δαύτο. Είμαι επιδέξια στις ψευδαισθήσεις⸱ ψευδές χαμόγελο, γέλιο ψευδές, ψεύδουσα κόρη. Είναι βέβαια παρήγορο να θυμάμαι πως δεν έπαψα να θυμίζω λάθος, ένα γερασμένο μυστικό. Οι γονείς μου δεν πρέπει να μάθουν για κείνο το κορίτσι που γνώρισα ή για τα χείλη της που τόσο όμορφα φιλούν. Έτσι, καλύτερα να το ψιθυρίζω στο μαξιλάρι μου ξανά και ξανά. Άντε να εξηγήσω στη μητέρα πως η απογευματινή της ομοφοβία ήταν που άνοιξε τις τρύπες στα πουλόβερ μου αφήνοντάς με να ξεπαγιάζω μεσ' το ψύχος. Μοιάζω ανήσυχη στο ντουζ, όταν συρίζω στο τηλέφωνο. Σ’ ευχαριστώ που μ' έκανες ξένη, παραφυσική που μ' έκανες να μισώ τους τρόπους που η γλώσσα μου φωλιάζει στο στόμα. Κοιτώ τη μητέρα να γελά μιλώντας στο τηλέφωνο με τη μαμά της. Με φαντάζομαι την ώρα του καμινγκ αουτ και τη θλίψη των γονιών να πλημμυρίζει ολόκληρη την Ινδία. Είναι ισχυρή τούτη η μαγεία και δεν είμαι ακόμα έτοιμη. Οι γονείς μου δεν είναι ακόμα έτοιμοι για όλο της φύσης μου το μυστήριο, δεν καταλαβαίνουν το αρβυλωτό μου μίσος ή την ανάγκη να ξυρίσω το κεφάλι, που σπάω καθημερινά, σαν καμ αουτ ξανά και ξανά. Ο λαός μου έγινε ξαφνικά λεπρός⸱ ζώα με αφύσικες επιθυμίες, σαρκικές, εκφυλιστικές. Ο λαός μου κουβαλά το βάρος 200 χρόνων αποικιοκρατικής σκέψης. Δες πόσο γρήγορα το Ανώτατο Δικαστήριο σε αποξενώνει. Δες πώς ασπρίζουν το δέρμα σου με λίγο φως, πώς ονοματίζουν τις προσπάθειες σου να αναπνεύσεις ανώνυμες. Ξεχνάνε τόσο εύκολα πως η αγάπη σου είναι δώρο των Θεών, νερό πόσιμο. Οι γονείς μου υποθέτουν με τόση ευκολία πως πρέπει να 'μαι στρέιτ, δεν καταλαβαίνουν πως, όπως οι πρόγονοι μου, αγαπώ ελεύθερα. Ο λαός μου είναι μαγικός, ξέρει να διπλώνεται στο δέρμα του για να επιβιώσει, ξέρει πώς να φυτρώσει εκεί που δεν θέλουν να τον σπείρουν, μαθαίνει το λίγο που αξίζει η ανθρωπιά του, μα συνεχίζει να αγαπά σφοδρά. 2014 Ονειρεύομαι συνεχώς τα ξόρκια που φωλιάζουν στα στόματα γυναικών. Τα όνειρά μου πάντα σιωπηλά. Η σιωπή δεν είναι ντροπή ή απολογία. Τα καταφύγια χτίζονται σε στιγμές σιωπής. Ξέρω τις μάχες που πρέπει να επενδύσω και επενδύω στο σώμα μου. Λαέ μου, αποδεχόμαστε αυτά τα σώματα, γιορτάζοντας κάθε εκατοστό της πληγωμένης τους δόξας.



Translated by: Maria Galanopoulou


This World Poetry Day could not but coincide with the International Day for the Elimination of Racial Discrimination. Therefore, we decided to feature the poem of a young voice that is here to fight for both of these causes!


Arati Warrier is a South Asian - American queer poet and feminist from Austin, Texas. Her parents, despite being of Indian descent, soon moved to the U.S.A. where they raised her in a mostly white neighbourhood. And even though she used to write from a young age, her love for poetry blossomed during her college years thanks to the various clubs to which she participated. Her poem “Witch Hunt” falls under the category of confessional poetry that intertwines the mentality and identity of autobiography with sexuality, and sexual behaviour with immortality and ancestry, thus criticizing the elimination of sexual diversity in the name of the restrictive colonial and Victorian views and the conservative preconceptions of gender, race, and relationships.


You can find her poem below!


-Witch Hunt-

A lesson in British Imperialism. That which is sexual is savage.

1861,

Section 377 of the Indian Penal Code criminalizes all carnal acts against the Order of Nature including homosexual sex acts.

2009,

the Supreme Court rules Section 377 unconstitutional

and my people stay full of wonder.

2013,

Section 377 is reinstated and monsoons erupt all over the country.

8348 miles away, I read the news in my dorm room bed.

I hold the shattered remains of a world in my cup.

Two weeks later I am back in my parent’s house.

The entire thing is a closet.

I am a master of illusion. False smile, false laugh, false daughter,

but it is overwhelming to remember that I am still a mistake,

a tired secret.

I can’t tell my parents about this girl I know

and how beautiful her lips are,

so instead I whisper into my pillow over and over.

I can’t explain to my mother that her casual homophobia is ripping holes

in all of my sweaters, and I am always shivering.

I find myself upset in the shower, hissing at the faucet,

“Thank you for making me foreign, for making me supernatural,

for making me hate the way my tongue fits in my mouth.”

I watch my mother laughing on the phone with her mother.

I picture myself coming out and my parents’ heartbreak

flooding all of India.

This is a powerful sorcery, one I am not ready for.

My parents are not ready for all the mystic in my womanhood,

don’t understand this combat boot fueled rage and desire to shave my head.

How I break daily, come out again and again.

My people have been turned dirty, animals, who’s desires are carnal, unnatural, degenerate.

My people are carrying the burden of 200 years of colonial thinking.

Watch how quickly the Supreme Court can make an alien of you.

Watch how they light your skin on fire and call your attempts to

breathe inhuman.

They so easily forget that your love is an offering from the gods, is clean water.

My parents so easily assume I must be straight, don’t understand how

just like my ancestors, I love freely.

My people are magic, know how to fold into their skin and hold themselves up,

know how to fit somewhere they are not welcome.

Learn how little their humanity is worth and still love so fiercely.

2014,

I dream constantly of the enchantments

that make home in a woman’s mouth.

My dreams are never in sound.

Silence is not shame or an apology.

A sanctuary is built in moments of quiet.

I know how to pick my battles and accept this body.

My people, we accept these bodies and celebrate them in all of their wounded

glory.



Πηγή: Sotospeak, AratiWarrier

22 προβολές0 σχόλια
 
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now