Το Αστείο με το Βιασμό - Πατρίσια Λόκγουντ





Το αστείο με το βιασμό είναι ότι ήσουν 19.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός ήταν το αγόρι σου.

Το αστείο με το βιασμό είχε γενάκι. Γενάκι.

Φαντάσου το αστείο με το βιασμό να κοιτιέται στον καθρέφτη, που τόσο τέλεια το αντικατοπτρίζει, ενώ περιποιείται τον εαυτό του έτσι που να μοιάζει περισσότερο με αστείο

βιασμού. «Αααα», σκέφτεται. «Ναι. Ένα γενάκι

Χωρίς παρεξήγηση.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός ήταν εφτά χρόνια μεγαλύτερος. Το αστείο με το βιασμό είναι ότι τον γνώριζες χρόνια ολόκληρα, από όταν ήσουν υπερβολικά μικρή για να του γυαλίσεις. Σου άρεσε αυτή η χρήση της λέξης «γυαλίσεις», σα να ήσουν ένα κομμάτι γνώσης που κάποιος μπορεί να ήταν απελπισμένος να αποκτήσει, να αφομοιώσει, και να ξεστομίσει με διαφορετική μορφή μέσα από το γενειοφόρο στόμα του.

Και τότε, ξαφνικά, ήσουν μεγαλύτερη, μα ούτε κατά διάνοια πολύ μεγάλη.

Το αστείο με το βιασμό ήταν ότι κατέβαζες ολόκληρα μπουκάλια. Σπρίτσερς! Ποιος πίνει

σπρίτσερς; Εκείνες που βιάζονται, σύμφωνα με το αστείο με το βιασμό.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός ήταν μπράβος, και για τα προς το ζην έδιωχνε ανθρώπους.

Όχι εσένα!

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός κουβαλούσε μαχαίρι, και θα σου το έδειχνε, και θα

το στριφογύριζε ξανά και ξανά στα χέρια του σα να ΄ταν βιβλίο.

Δεν σε απειλούσε, το καταλάβαινες. Απλώς του άρεσε πάρα πολύ το μαχαίρι του.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι κάποτε αυτός σχεδόν σκότωσε έναν τύπο πετώντας τον μέσα από μια τζαμαρία. Την επόμενη μέρα στο είπε και έτρεμε, κάτι που έχαψες ως απόδειξη της ευαισθησίας του.

Πώς είναι δυνατόν ένα κομμάτι γνώσης να είναι τόσο ηλίθιο; Μα φυσικά ήσουν τόσο ηλίθια.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι μερικές φορές σού έλεγε πως θα βγεις ραντεβού και μετά σε πήγαινε στου κολλητού του, του Ζουμπά, και σε έχωνε να δεις πυγμαχία όσο αυτοί μαστούρωναν.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι τον κολλητό του τον έλεγαν Ζουμπά.

Οκ, το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός λάτρευε τον Ντουέιν Τζόνσον.

Ο τύπος ήταν ερωτευμένος μαζί του μέχρι τα μπούνια.Του φαινόταν υπέροχο αυτό που μπορούσε να κάνει με το φρύδι του.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός αποκαλούσε την πυγμαχία «σαπουνόπερα για

άντρες». Και οι άντρες γουστάρουν δράμα, σε διαβεβαίωνε.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι το ράφι του δεν ήταν παρά μια σειρά χαρτόδετων βιβλίων για κατά συρροή δολοφόνους. Αυτό το’χαψες πάλι ως ενδιαφέρον για την ιστορία,

και μοχθώντας υπό το βάρος αυτής της παρεξήγησης τού χάρισες κάποτε ένα αντίτυπο του Ο Αιών μου, του Γκύντερ Γκρας, το οποίο δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει ποτέ.

Περίμενε, γίνεται και πιο αστείο.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός κρατούσε ημερολόγιο. Αναρωτιέμαι αν έγραψε σε αυτό για το βιασμό.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως τη μόνη φορά που το διάβασες μιλούσε για μια άλλη κοπέλα. Την αποκαλούσε Δεσποινίς Γεωγραφία, κι έλεγε πως «δεν είχε αυτές τις ορμές πλέον όταν την

κοιτούσε», τουλάχιστον όχι από όταν γνώρισε εσένα. Παρά τρίχα, Δεσποινίς Γεωγραφία!

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι στο λύκειο ήταν μαθητής του πατέρα σου- ο πατέρας σου δίδασκε τις Θρησκείες του Κόσμου. Τον βοηθούσες να τακτοποιήσει την αίθουσά του

στο τέλος της σχολικής χρονιάς, κι εκείνος σού επέτρεπε να πάρεις τα πιο κουρελιασμένα βιβλία στο σπίτι.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι αυτός σε ήξερε όταν ήσουν 12. Κάποτε βοήθησε τους δικούς σου να μετακομίσουν δυο πολιτείες παραπέρα, και σε πήγε από το Σινσινάτι μέχρι το Σεντ Λούις με το αμάξι, μονάχα οι δυο σας, και ήταν ευγενικός απέναντί σου, και μιλούσατε σε όλη τη διαδρομή. Μασουλούσε καπνό συνέχεια, και του είπες ότι ήταν αηδιαστικός και αυτός γέλασε, και έφτυσε το χυμό σε ένα μπουκάλι αναψυκτικό μέσα από το γενάκι του.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι έλα τώρα, θα έπρεπε να το περιμένεις. Ουσιαστικά, αυτό το αστείο με το βιασμό βγαίνει αβίαστα.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι ήσουν μπρούμυτα. Το αστείο με το βιασμό είναι ότι φορούσες το όμορφο πράσινο κολιέ που σου είχε φτιάξει η αδερφή σου. Αργότερα το έσκισες αυτό το κολιέ. Το στρώμα είχε μια συγκεκριμένη αίσθηση, και το στόμα σου είχε μια συγκεκριμένη αίσθηση καθώς ήταν ανοιχτό πάνω του, σα να μιλούσες, αλλά ξέρεις πως δεν το έκανες. Σα το στόμα σου να ήταν ανοιχτό δέκα χρόνια μπροστά, απαγγέλοντας ένα ποίημα με τίτλο Το αστείο με το Βιασμό.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι ο χρόνος είναι διαφορετικός, γίνεται ολοένα και πιο φρικτός,

ολοένα πιο κατοικήσιμος, και ικανοποιεί την ανάγκη σου να βουλιάξεις βαθύτερα μέσα του.

Ακριβώς σαν το κορμί, που δεν είναι απλώς μια μορφή απτή, αλλά μια ικανότητα.

Το σώμα του χρόνου είναι ελαστικό, ξέρεις, μπορεί να αντέξει σχεδόν ο,τιδήποτε, και επουλώνεται γοργά.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι φυσικά και υπήρχε αίμα, το οποίο σε εμάς τους ανθρώπους

βρίσκεται τόσο κοντά στην επιφάνεια.

Το αστείο με το βιασμό είναι ότι γύρισες σπίτι σαν να μη συνέβη τίποτα, και γελούσες μ’αυτό την επόμενη μέρα και τη μεθεπόμενη, και όταν το έλεγες σε άλλους γελούσες, κι αυτό ήταν το αστείο με το βιασμό.

Πέρασε ένας χρόνος προτού το πεις στους γονείς σου, γιατί τον είχαν σα γιο τους. Το αστείο με το βιασμό είναι πως όταν το είπες στον πατέρα σου, σταυροκοπήθηκε και σου είπε, «Σε συγχωρώ για τις αμαρτίες σου, στο όνομα του Πατρός, του Υιού

και του Αγίου Πνεύματος», το οποίο, ακόμα και μέσα στην πλήρη παραπλάνησή του, ήταν εντελώς γλυκό.

Το αστείο με το βιασμό ήταν ότι παραφρόνησες για τα επόμενα πέντε χρόνια, κι έπρεπε να μετακομίζεις σε άλλες πόλεις, σε άλλες πολιτείες, και μέρες ολάκερες χάνονταν στην καταβόθρα των σκέψεων τού γιατί συνέβη. Σα να πήγες να ελέγξεις την πίσω αυλή σου και ξάφνου δεν ήταν εκεί, και κοίταζες προς το κέντρο της γης, που έπαιζε ακατάπαυστα το ίδιο πορφυρό συμβάν.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως μετά από κάποιο διάστημα δεν ήσουν πια τρελή, αλλά παρά τρίχα, Δεσποινίς Γεωγραφία.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως για τα επόμενα πέντε χρόνια δεν έκανες τίποτα παρά να συγγράφεις, ποτέ για τον εαυτό σου, πάντα για οτιδήποτε άλλο, για τα μήλα στο δέντρο, για τα νησιά, τους νεκρούς ποιητές και τα σκουλήκια που τους αέριζαν, και δεν υπήρχε κανένα ζεστό κορμί σε όσα έγραφες, αυτό ήταν αλλού.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως αυτό είναι επιτέλους κακόγουστο.Το αστείο με το βιασμό είναι πως εσύ δεν γράφεις κακόγουστα.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως αν συνθέσεις ένα ποίημα με τίτλο Το αστείο με το Βιασμό, πας

γυρεύοντας να γίνει το μοναδικό πράγμα που οι άνθρωποι θα θυμούνται για εσένα.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως τον ρώτησες γιατί το έκανε. Το αστείο με το βιασμό είναι πως

σου απάντησε πως δεν ήξερε, λες και τι παραπάνω θα σου έλεγε το αστείο με το βιασμό;

Το αστείο με το βιασμό είπε πως ΕΣΥ ήσουν αυτή που μέθυσε, και το αστείο με το βιασμό είπε πως τα θυμόσουν λανθασμένα, κάτι που σε έκανε να καγχάσεις δυνατά για ένα πετσοκομμένο

δευτερόλεπτο διαρκείας. Τα σπρίτσερς δεν ήταν μάρκας Μπάρτλεϊ & Τζέιμς, αλλά θα ήταν πιο πετυχημένο το αστείο με το βιασμό αν ήταν. Ήταν κάποια φλώρικη γεύση, ας πούμε Μάνγκο του Πάθους ή Λαβωμένη Φράουλα, που κατάπινες αδιαμαρτύρητα και με τυφλή

εμπιστοσύνη στην καρδιά του Σινσινάτι, στο Οχάιο.

Μπορούν τα αστεία με βιασμούς να είναι έστω και λίγο αστεία, ιδού η απορία.

Μπορεί οποιοδήποτε σημείο του αστείου με το βιασμό να είναι αστείο. Το σημείο όπου τελειώνει- χαχα, πλακίτσα! Παρόλο που για χρόνια ονειρευόσουν πως σκοτώνεις το αστείο με το βιασμό, αδειάζοντας όλο του το αίμα έξω, και λέγοντάς το με αυτό τον τρόπο.

Το αστείο με το βιασμό υπερασπίζεται το δικαίωμά του να ειπωθεί.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως έτσι ακριβώς συνέβη.

Το αστείο με το βιασμό είναι πως την επομένη σού έδωσε το μουσικό άλμπουμ Pet Sounds[1]. Όχι, αλήθεια. Το μουσικό άλμπουμ Pet Sounds. Είπε πως λυπόταν κι έπειτα σου έδωσε το μουσικό άλμπουμ Pet Sounds. Έλα τώρα, αυτό είναι λιγάκι αστείο.

Παραδέξου το.


[1] Pet Sounds is the eleventh album by the American rock band the Beach Boys, released in 1966


61 προβολές0 σχόλια
 
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now