Φοιτήτρια του ΔΙΠΑΕ καταγγέλλει: “Σεξιστικός λόγος από καθηγητή εν ώρα διαδικτυακού μαθήματος”

Ενημερώθηκε: Φεβ 15



λέξεις: Αντώνιος Κίτσιος

επιμέλεια: Άντα Τρουλλάκη



Σε μια “κανονικοποιημένη” κοινωνία όπου η πατριαρχία αποτελεί συστατικό θεμέλιό της ύπαρξης, της λειτουργίας και της ομαλής συνέχειας τους κράτους ως πολιτευτικού και θεσμικού οργάνου παραγωγής βίας, ο σεξισμός θεωρείται το κυρίαρχο όργανο επιβολής, υπακοής και καλλιέργειας του ιδρυματοποιημένου ηγεμονισμού. Σε μια τέτοια κοινωνία, δεν είναι παρά εκείνες οι μετρήσιμες φωνές που τολμούν να μιλήσουν θέλοντας, αφενός, να αντιταχθούν σε ένα σύστημα που δεν τις περιέχει εμπνέοντας, αφετέρου, όλα εμάς να συνεχίσουμε να μιλάμε και να ορθώνουμε το ανάστημά μας απέναντι στο άδικο.


Τι γίνεται όμως όταν ο σεξισμός αποκτά νέες μορφές και αναπαραστάσεις, έτσι που από κοινωνικό φαινόμενο να μεταβάλλεται σε ένα νέο υβριδικό είδος cyber-σεξισμού όπου με όπλα του πια μία οθόνη και λιγοστά πλήκτρα, ενισχύει τη δύναμη του σεξιστή, εκδηλώνει αμεσότερα την αδράνειά του κοινού και τελικά καταδυναστεύει και θυματοποιεί το ίδιο το “θύμα;”


Πάμε να μάθουμε μέσα από την εξομολόγησή της φοιτήτριας.





Ποια είναι η σχέση σου με το εν λόγω Ίδρυμα;


Είμαι τελειόφοιτη φοιτήτρια του Πανεπιστημίου και συγκεκριμένα του τμήματος Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού, με κατεύθυνση τη Διοίκηση Τουρισμού και Φιλοξενίας.


Δώσε μας μερικά δημογραφικά στοιχεία για τη σχολή σου.


Η σχολή μου, σε σχέση με άλλες του πανεπιστημίου, είναι μεικτή σε πληθυσμό, τόσο φοιτητών όσο και φοιτητριών. Όσον αφορά το διδακτικό προσωπικό, θα έλεγα πως πρόκειται για μία ανδροκρατούμενη σχολή, με την πλειονότητά των καθηγητών να είναι άνδρες και σε πολύ μικρότερο ποσοστό γυναίκες.


Μίλησε μας για το τι ακριβώς συνέβη.


Πριν 3 εβδομάδες και έχοντας πια επιλέξει τα μαθήματα που θα παρακολουθούσα, επέλεξα και το μάθημα του συγκεκριμένου καθηγητή. Έχοντας συνδεθεί στην ώρα μου όπως όλοι οι συμφοιτητές μου, δεν θα περίμενα από τον καθηγητή να ξεκινά τη διάλεξη, λέγοντας μας με καυστικό ύφος πως δεν ήρθε εδώ σήμερα για να μας κάνει μάθημα και ότι θα μας έλεγε απλώς μερικά πράγματα. Όλοι άνθρωποι είμαστε και είναι πολύ φυσικό, σκέφτηκα, να μην ξεκίνησε και με τις καλύτερες προδιαγραφές η μέρα του, έτσι και το παρέβλεψα.





Όλα ξεκίνησαν όταν σε αναφορά του για τις σερβιέτες και με σκοπό να δείξει πως πρόκειται για προϊόν που δεν προσανατολίζεται σε άνδρες, απηύθυνε το λόγο σε κάποιον συμφοιτητή μου, ρωτώντας τον, “εσύ θα αγόραζες ποτέ σερβιέτες;” Εκείνος, νιώθοντας άβολα και μέσα στο γενικότερο κλίμα αμηχανίας απάντησε “φυσικά και όχι, δεν θα το έκανα”. Ήμουν έτοιμη να ανοίξω το μικρόφωνο και να απαντήσω, λέγοντας πως τόσο ο πατέρας μου αγοράζει για τη μητέρα μου όπως και το αγόρι μου για μένα, όμως δεν το έκανα. Λίγο αργότερα ρώτησε ξανά τον ίδιο φοιτητή, αυτή τη φορά, αν θα αγόραζε μαγιό για την κοπέλα του. Η απάντηση του, ήταν ολότελα καταφατική, αφού, σίγουρος πια, απάντησε “ε ναι, προφανώς, για δώρο γενεθλίων, γιατί όχι;”




Όταν πια φτάσαμε να μιλάμε για απορρυπαντικά, κανείς δεν περίμενε την απάντησή του καθηγητή όταν μας ρώτησε “ξέρετε γιατί οι διαφημίσεις απορρυπαντικών προβάλλονται τα πρωινά και όχι τόσο τα απογεύματα..."


Μα είναι άστοχο να προβάλλονται το πρωί, αφού όλοι και όλες δουλεύουν…


...σύμφωνα με τον καθηγητή όχι, αφού οι γυναίκες δεν δουλεύουν τα πρωινά αλλά παραμένουν στα νοικοκυριά τους για να φροντίσουν το σπίτι την ώρα που οι άνδρες δουλεύουν.


Ποια ήταν η απάντηση σου;


Ομολογώ πως δεν μίλησα ούτε αυτή τη φορά, ένας Θεός ξέρεις γιατί κρατήθηκα.



Δεν σταμάτησε όμως εκεί το “αστείο”, σωστά;


Όχι. Λίγες στιγμές μετά, ρώτησε “εντελώς αθώα” μία κοπέλα από το κοινό, αν της αρέσουν τα ταξίδια. Η κοπέλα απάντησε θετικά. Αυτό, ωστόσο, δεν στάθηκε παρά η αφορμή για τον καθηγητή, για να καταλήξει βεβιασμένα στο άστοχο συμπέρασμά του. “Μα προφανώς” ξεστόμισε, “αφού είσαι γυναίκα”.


Τότε, όμως δεν μπόρεσα να συμβιβαστώ. Άνοιξα το μικρόφωνο ρωτώντας εύλογα “γιατί είναι προφανές πως στις γυναίκες αρέσουν τα ταξίδια”. Εκείνος μου απάντησε, γιατί “οι γυναίκες είναι εξερευνήτριες” ενώ οι άνδρες, “περισσότερο στάσιμοι”. Τότε του ανταπάντησα, “δηλαδή θεωρείτε πως αν ρωτήσετε τον κάθε φοιτητή και φοιτήτρια εδώ μέσα θα καταλήξουμε στο ίδιο συμπέρασμα; Έπειτα, αναφέρθηκα στα όσα είπε νωρίτερα στη διάλεξη σχολιάζοντας πως αυτά που ισχυρίστηκε προσβάλουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες, ενώ το περιεχόμενό του λόγου του ήταν ρατσιστικό. Τότε, συνοφρυωμένος, μου είπε “με είπες ρατσιστή” και του απάντησα πως ποτέ δεν τον αποκάλεσα ρατσιστή, αντίθετα χαρακτήρισα το περιεχόμενό του λόγου του ρατσιστικό, αφού προσβάλλει το γυναικείο φύλο και με μειώνει ως γυναίκα. Αυτό που μου απάντησε, ήταν “εγώ δεν είμαι ρατσιστής, γκε γκε;”. Του εξήγησα πως δεν καταλαβαίνω τι εννοεί με το “γκε γκε” και μου είπε “οφθαλμός αντί οφθαλμού”. Θέλοντας να δικαιολογηθεί, συμπλήρωσε πως ό,τι ανέφερε για τις σερβιέτες, τα μαγιό και την κοπέλα, ήταν καθαρά χιουμοριστικό και πως θα έπρεπε να δεχόμαστε το χιούμορ κάτι για το οποίο του απάντησα πως είναι αρκετά σοβαρό το ζήτημα για να το πάρουμε στην πλάκα.




Πώς αντέδρασαν τα υπόλοιπα παιδιά;


Αρχικά, μία κοπέλα μου είπε επιδεικτικά, πως δεν είναι ρατσισμός αυτό, αλλά σεξισμός.


Έπειτα, στο chat γινόταν ένας χαμός, αφού δεν έλειπαν σχόλια του τύπου “ποπ κορν”, “BF”*, “φτιάξε καφέ, έχει ψωμί η υπόθεση” κάτι που έσπευσε να εκμεταλλευτεί ο καθηγητής, λέγοντας στα παιδιά “εσύ ποπ κορν δοκίμασες;”


*brawl fight (καβγάς)



Υπήρξε κάποιος που να σε υπερασπίστηκε;


Για καλή μου τύχη βρέθηκαν δύο κοπέλες…


η μία έστειλε τον ορισμό του ρατσισμού από κάποια ιστοσελίδα, στο περιεχόμενό του οποίου περιέχεται και η διάκριση μεταξύ φύλων, έτσι ώστε να δείξει στην κοπέλα που μου επιτέθηκε πως το επεισόδιο δεν ήταν μόνο σεξιστικό αλλά και ρατσιστικό.


Έπειτα, μία άλλη κοπέλα άνοιξε το μικρόφωνο, λέγοντας πως με το σχόλιο που έκανε για τις σερβιέτες, στερεί το δικαίωμα και προσβάλει όχι μόνο τις γυναίκες αλλά και τα τρανς άτομα από το να τις αγοράζουν και να τις χρησιμοποιούν.


Τι απάντησε ο καθηγητής σε αυτό;


Απάντησε, χαρακτηριστικά, “τι είναι το τρανς;”


Πώς κύλησε στη συνέχεια το μάθημα;


Ο καθηγητής, δίχως ίχνος ενοχής, είπε “θα πιάσω τώρα τα αγόρια γιατί δεν θα μου δημιουργήσουν πρόβλημα” ενώ ένας συμφοιτητής μου συμπλήρωσε “ε μα κύριε, φτάνει πια, λέμε τη λέξη γυναίκα και κατευθείαν προσβάλλονται...”.





Τι σε ενόχλησε περισσότερο;


Από τη μία η απάθεια του συμφοιτητών μου. Και αν τα αγόρια δεν είχαν το θάρρος να μιλήσουν, περίμενα περισσότερη υποστήριξη από τα κορίτσια και όχι απλώς να σχολιάσουν το ότι αντί για σεξισμό, ανέφερα τη λέξη ρατσισμό.


Από την άλλη, ο ίδιος ο καθηγητής, τόσο για την απαξίωση και τον αρνητισμό του όσο και για το ότι δεν ήταν ανοιχτός στο να ακούσει αν όχι να σκεφτεί αυτά που του έλεγα.


Γιατί αποφάσισες να μιλήσεις γι’ αυτό;


Γιατί, πρώτα πρώτα, με έθιξε σαν γυναίκα. Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει να είναι αποδεκτή οποιαδήποτε μορφή τέτοιων συμπεριφορών. Επίσης, ο καθηγητής αυτός δεν είχε συναίσθηση του ότι είχε απέναντί του ένα κοινό. Η επιρροή που ασκεί θα έπρεπε να συνοδεύεται και από ένα αίσθημα ευθύνης των όσων έλεγε.



Πιστεύεις πως συμβαίνουν αντίστοιχα περιστατικά στο Πανεπιστήμιο σου;


Συμβαίνουν και δυστυχώς μου συνέβησαν και στο παρελθόν. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα εκείνου του καθηγητή που μας είχε πει στο πρώτο έτος, “αν θέλετε να περάσετε, σηκώστε τη φουστίτσα” αλλά τότε δεν γνώριζα και δεν μου περνούσε από το μυαλό τι είναι ο σεξισμός...



Η φοιτήτρια και η καταγγελία της, δεν αποτελούν παρά μία από τις ελάχιστες ιστορίες που κατάφεραν να ακουστούν. Ωστόσο, η σπουδαιότητά της πράξης αποκτά επαναστατική αξία, αφού υπόσχεται να διακόψει την αλληγορική κύηση μεταξύ κοινωνίας και πατριαρχίας.



(Ακολουθεί σχετική ανάλυσή του περιστατικού)


Γιατί όμως η συμπεριφορά του καθηγητή υπήρξε ρατσιστική;


Το ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων αναφέρει πως ο όρος ρατσισμός “χρησιμοποιείται κατ’ επέκταση και για τις ανάλογες αντιλήψεις και συμπεριφορές προς άτομα διαφορετικά από εμάς, όσον αφορά άλλα διακριτικά γνωρίσματα πέρα από τη φυλή, π.χ. το φύλο, την εθνική/τοπική καταγωγή, την κοινωνική θέση, την κατάστασή της υγείας”.


Γιατί όμως η συμπεριφορά του καθηγητή υπήρξε σεξιστική;


Καταρχάς, ο σεξισμός, αναφέρεται σε οποιαδήποτε λεκτική, σωματική ή εικονική εκδήλωση, σύμφωνα με την οποία μερικά άτομα θεωρούνται κατώτερα από κάποια άλλα. Ο λόγος; Μα φυσικά το φύλο τους. Και είναι σκόπιμο να λεχθεί πως ο σεξισμός πλήττει ποσοτικά το γυναικείο πληθυσμό.




Οι αστειασμοί γύρω από τη σερβιέτα και η προκατάληψη που την περιβάλλει θα πρέπει πια να σταματήσουν. Στη σύγχρονη Ελλάδα, εδώ που η σερβιέτα αντιμετωπίζεται ακόμη ως είδος πολυτελείας αντί για βασικό είδος πρώτης ανάγκης, εδώ που μέχρι πρόσφατα το χρώμα της περιόδου θα πιστεύαμε πως ήταν γαλάζιο σαν το χρώμα του ουρανού αν για λόγους κερδοσκοπίας δεν είχε εμπορευματοποιηθεί από τους ωφελιμιστές των κοινωνικών μηνυμάτων, το να θεωρείς πως η αγορά σερβιέτας ως άνδρα σε μειώνει, είναι απόλυτα σωστό.


Και σε μειώνει, όχι γιατί θα κλονίσει την τοξική αρρενωπότητά σου ή γιατί θα αλλάξει το σεξουαλικό σου προσανατολισμό, αλλά γιατί θα προδώσει το μισογυνισμό που έκρυβες και κρύβεις μέσα σου. Γιατί αν το να αγοράσεις σερβιέτα για τη μάνα, τη αδερφή, τη γυναίκα σου ή για τον ίδιο σου τον εαυτό σε κάνει λιγότερο άνδρα, τότε ποια θα πρέπει να υποθέσουν οι γυναίκες πως είναι η άποψη σου για τις ίδιες;


Η σερβιέτα δεν είναι ντροπή, αλλά το μεγαλύτερο παράσημο στα χέρια κάθε γυναίκας. Η σερβιέτα δεν σου μαθαίνει να λυπάσαι το άτομο που τη φορά αλλά να το σέβεσαι. Η σερβιέτα δεν είναι προϊόν αλλά το όπλο που θα αποτάξει το πέπλο οποιασδήποτε ιδεολογίας θεωρεί τη γυναίκα, ανδρείκελο μιας κυρίαρχης κουλτούρας. Η σερβιέτα, τελικά, δεν είναι φόβος αλλά μάθημα ζωής για κάθε άνδρα εκεί έξω.



Και ναι, η σερβιέτα δεν είναι γένους θηλυκού, είναι και γένους αρσενικού και ουδετέρου αλλά και οποιουδήποτε γένους επιλέγει να μην προσδιορίζεται με βάση τα στεγανά της τετράγωνης λογικής μας. Έτσι, λοιπόν, κάθε τρανς άτομο έχει το δικαίωμα να αγοράζει και να χρησιμοποιεί τη σερβιέτα ανεξαρτήτως της έκφρασης φύλου του.


Τι είναι όμως τρανς; Το σίγουρο είναι πως είναι άνθρωποι και όχι αντικείμενα, όπως πολύ λανθασμένα υπέθεσε ο καθηγητής. Ειδικότερα, ο όρος τρανς ή διεμφυλικό άτομο είναι ένας όρος ομπρέλα που περιλαμβάνει τα άτομα που έχουν μια ταυτότητα φύλου, η οποία διαφέρει από το φύλο που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση. Και αν αυτό δεν σου αρκεί, τότε θα πρέπει να μάθεις να το αποδέχεσαι και να το σέβεσαι. Είναι απαίτηση και όχι παράκληση ο σεβασμός στα τρανς άτομα.


Σύμφωνα με την Άννα Απέργη, “κάθε 24 ώρες τουλάχιστον ένας τρανς άνθρωπος δολοφονείται από εγκλήματα μίσους σε κάποια μεριά αυτού του πλανήτη”. Και αν ο φόνος σου μοιάζει μακρινός, τότε αρκεί να ρίξεις μία ματιά στη σεξιστική πυραμίδα (βλ. παρακάτω) για να καταλάβεις πως τα όρια μεταξύ φόνου και σεξιστικών σχολίων δεν είναι άσχετα και ασύνδετα μεταξύ τους αλλά, αντίθετα, ρευστά και αλυσιδωτά αφού το ένα οδηγεί στο άλλο.





Σύμφωνα, πάντα, με το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο σεξισμός “μπορεί επίσης να επηρεάσει τους άνδρες και τα αγόρια όταν εκείνοι συμμορφώνονται με τους ρόλους που τους έχουν αποδοθεί λόγω φύλου”. Τρανό παράδειγμα, η άβολη θέση στην οποία βρέθηκε ο φοιτητής, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει τη φήμη του κυρίαρχου αρσενικού αρνούμενος πως θα αγόραζε ποτέ σερβιέτες. Όταν βέβαια μιλάμε για πιο ακίνδυνα πράγματα, όπως το μαγιό, τότε η μεταστροφή είναι πρόδηλη. Άλλωστε, το μαγιό θα κάνει την κοπέλα να δείχνει σέξυ, επιβεβαιώνοντάς την εσωτερική του ανάγκη να διαμορφώσει εξωτερικά την κοπέλα και την εμφάνισή της. Ένα είδος κατοχής αν όχι υποδούλωσής του σώματός της κάτι που με τη σερβιέτα δημιουργεί αποστροφή και ίσως αποκρουστικότητα.





Και μεταβαίνοντας στο δεύτερο παράδειγμα, θα πρέπει να καταλάβουμε δύο πράγματα:


Πρώτον, η διάκριση μεταξύ ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας θα πρέπει να θεωρηθεί πια υπό εξαφάνιση χάρις του χρόνιους αγώνες και διεκδικήσεις των γυναικών για το πάγιο και αναφαίρετο δικαίωμα της ίσης εκπροσώπησης, της ίσης ευκαιρίας δράσης και ανάπτυξης της προσωπικότητας τόσο ως κοινωνικό όσο και ως προσωπικό και πολιτικό ον. Έτσι, λοιπόν, το να θεωρήσουμε πως ο ρόλος της γυναίκας είναι ή θα πρέπει να είναι αυτός της νοικοκυράς, της τροφού των παιδιών και του συζύγου, τότε αρνούμαστε να δεχτούμε πως υπάρχει ένα ολόκληρο φεμινιστικό κίνημα εκεί έξω που πάλεψε και παλεύει για τα αυτονόητα.


Δεύτερον, όταν ο ρόλος της γυναίκας συστηματοποιείται από τα ίδια τα μέσα επικοινωνίας την ώρα που αυτά υποκρίνονται πως δρουν υποστηρικτικά προς το “αδύναμο φύλο” τότε θα κάναμε λόγο για άκρατο λαϊκισμό που όχι μόνο προπαγανδίζει, αλλά συμβάλει στη διατήρηση της καθεστηκυίας τάξης των πραγμάτων αρνούμενο να δει τη γυναίκα ως υποκείμενο που δεν μένει στάσιμο χωροχρονικά αλλά εξελίσσεται, έχει επεμβατικό λόγο στην ιστορία αλλά και διαμορφωτικό ρόλο όσον αφορά την ταυτότητά της.





Λόγος πρέπει φυσικά να γίνει και για το τρίτο σχόλιο του καθηγητή, που αφορά στα ταξίδια.


Κι ενώ πιστεύαμε εδώ και χρόνια πως αυτοί που αποτολμούσαν να ταξιδέψουν, να ανακαλύψουν τις Ινδίες (οδηγώντας επακόλουθα στην αποικιοκρατία, την εθνοκάθαρση και το δουλεμπόριο), να μεταβούν στα νησιά Γκαλαπάγκος για να εμπνευστούν θεωρίες (κοινωνικός δαρβινισμός και ευγονική) που έθρεψαν την ιδέα της άριας φυλής ήταν άνδρες, ο καθηγητής ανατρέπει τα μέχρι τώρα δεδομένα μιλώντας για στασιμότητα των ανδρών και κίνηση των γυναικών. Άλλωστε, τα μεσαιωνικά βασανιστήρια, το κάψιμο στη πυρά, ο χρόνιος στιγματισμός της γυναίκας ως πόρνης, ως κατώτερης του ανδρός, ως πλευρό του Αδάμ, ως της γυναικός που φοβήται τον άνδρα, ο εξευτελισμός της γιατί δεν υπήρξε σεμνή, σωστή, καθώς πρέπει, η κριτική γιατί έκλαιγε ή γιατί υπήρξε σκύλα, η λογική του ότι τη βίασαν γιατί το προκάλεσε, είναι φύσει χαρακτηριστικά της γυναίκας, θα λέγαμε στον καθηγητή. Ίσως τελικά, αυτή τους η κίνηση, η αδιάκοπη ανάγκη πάλης με την αδράνεια της φίμωσης και την απραξία της χειραγώγησης που θέλει να τις καθορίσει, να είναι και η κατάρα τους.





Αν μέχρι εδώ, νομίζεις πως το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο καθηγητής και όχι το σύστημα, τότε έρχεται η “αντίδραση” των παιδιών για να σε διαψεύσει.


Η απορία μας στο ερώτημα “μα καλά γιατί δεν μίλησαν, γιατί δεν υπερασπίστηκαν την κοπέλα” δεν μένει για πολύ, άλυτη. Αν θέλαμε να μιλήσουμε με όρους κοινωνικής ψυχολογίας, τότε θα πέφταμε πάνω στο “φαινόμενο των παρευρισκόμενων”. Σύμφωνα με τον Μιχάλη Καλούπη, το φαινόμενο περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία “ένας θεατής σε μία επείγουσα κατάσταση αρνείται να πάρει την ευθύνη και να προσφέρει βοήθεια, με την πιθανότητα μάλιστα να είναι αντιστρόφως ανάλογή του αριθμού των παρευρισκόμενων. Με άλλα λόγια, όσο μεγαλύτερο το κοινό, τόσο μικρότερη η πιθανότητα να βοηθήσει κάποιος από τους θεατές την κατάσταση άμεσα.


Γιατί όμως συνέβη αυτό στην περίπτωση της φοιτήτριας;


Μα γιατί ο καθένας από τους θεατές, θεωρεί πως η ευθύνη μοιράζεται και μεταβιβάζεται, ανάμεσα στα τόσα άτομα. Έτσι, λοιπόν, οι πιθανότητες να πάρει κάποιο παιδί πρωτοβουλία, δρουν κατασταλτικά στο ίδιο, αποποιώντας το από την οποιαδήποτε εμπλοκή και ευθύνη. Εκτός αυτού, η κοινωνιολογία κάνει λόγω για ανάγκη κοινωνικού κομφορμισμού και συμμόρφωσης του ατόμου στο κοινωνικώς αποδεκτό ή επιθυμητό (social desirability effect) κάτι που επακόλουθα διαμορφώνει την ίδια την άποψη και στάση του. Η έκφραση των αρνητικών του στάσεων απέναντι στον καθηγητή συγκρούεται με την ίδια του την απροθυμία να δράσει, κάτι που ενισχύεται όταν το άτομο αισθάνεται πως εκείνη την ώρα εξετάζεται και ας μην συμβαίνει, σε πραγματικό χρόνο.



Γιατί τότε αντέδρασαν έστω δύο κοπέλες;


Χαρακτηριστικά, όπως το ότι μοιράζονται το ίδιο φύλο, οδηγούν επακόλουθα και στην ιδέα πως εντάσσονται στην ίδια ευρύτερη κοινωνική ομάδα. Η κοινωνική ταύτιση των γυναικών, αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη αντίδρασης, παρά την ασυνείδητη πίεση της μάζας ακόμη και σε ένα ασύγχρονο περιβάλλον.


Όσο για τις αντιδράσεις των υπόλοιπων παιδιών που δεν βρήκαν το κουράγιο της κοπέλας παρά ως αφορμή είτε για να γελάσουν, είτε παραβλέποντας τα σχόλια του καθηγητή για να τη “διορθώσουν”, θα συμφωνούσαμε όλα μας, πως μία τέτοια κίνηση δεν δικαιολογείται, αλλά ενοχοποιείται κατηγορηματικά και καταδεικνύεται παραδειγματικά ως στάση που δεν θα πρέπει ποτέ να ακολουθήσουμε ή να συμμεριστούμε. Με το να αγνοούμε ή να μειώνουμε την αξία του προβλήματος, δεν το λύνουμε αλλά το αναπαράγουμε σιωπηλά.


Τι μπορεί όμως να γίνει;


Το Συμβούλιο της Ευρώπης, προτρέπει:


  • Υιοθετήστε και εφαρμόστε κώδικες συμπεριφοράς που καθορίζουν τη σεξιστική συμπεριφορά και την αποτρέπουν μέσω της κατάρτισης. Θέστε σε εφαρμογή μηχανισμούς καταγγελίας, πειθαρχικά μέτρα και υπηρεσίες υποστήριξης. Οι διαχειριστές/διευθυντές πρέπει να εκφράσουν και να δείξουν τη δέσμευσή τους να δράσουν κατά του σεξισμού. Εφαρμογή πολιτικών και νομοθεσίας για την ισότητα των φύλων στην εκπαίδευση.


  • Επικαιροποίηση του περιεχομένου των βιβλίων ώστε να εξασφαλιστεί ότι είναι απαλλαγμένα από σεξισμό και ότι αναφέρονται σε μη στερεότυπους ρόλους των ανδρών και των γυναικών. Να εξασφαλισθεί ότι μηχανισμοί καταγγελίας είναι διαθέσιμοι. Να διδαχθούν θέματα ισότητας των φύλων καθώς και σεξουαλική διαπαιδαγώγηση (συμπεριλαμβανομένης της συγκατάθεσης και των προσωπικών ορίων).


  • Εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στην υποσυνείδητη προκατάληψη.


Για την ομάδα μας, AUThors, η αναγκαιότητα κατάργησης του σεξιστικού και κακοποιητικού λόγου, αποτελεί πρώτιστο μέλημα και επιτακτική ανάγκη που μπορεί και θα οδηγήσει σε μία συμπεριληπτικότερη κοινωνία, σε ένα σώμα ισότητας, αλληλεγγύης και σεβασμού και θα σταματήσει κάθε είδους βία εις βάρος των γυναικών αλλά και όλων εμάς, που δεν είμαστε απαραίτητα γυναίκες.





#authors #sexism #patriarchy #institutions #system #feminism #πανεπιστήμιο #σεξισμός #ρατσισμός #πατριαρχία #φεμινισμός




Πηγές και Οπτικό Υλικό


https://www.coe.int/el/web/human-rights-channel/stop-sexismhttps://www.google.com/imgres?imgurl=https%3A%2F%2Fmiro.medium.com%2Fmax%2F1024%2F1*HHokMuTOcO43SKGh6TociQ.jpeg&imgrefurl=https%3A%2F%2Fmedium.com%2F%40roohasan%2Ffed-up-of-sexism-in-the-kitchen-metoo-a323cd5cc669&tbnid=xuMS3udC0zjhRM&vet=12ahUKEwjR26LQmubsAhVM_4UKHa8UAzYQMygCegUIARCNAQ..i&docid=zkeDHhqP7Aa60M&w=1024&h=683&q=sexism&ved=2ahUKEwjR26LQmubsAhVM_4UKHa8UAzYQMygCegUIARCNAQ

https://www.businessinsider.com/26-sexist-ads-of-the-mad-men-era-2014-5

https://givingcompass.org/article/a-wake-up-call-for-womens-empowerment/

https://thefederal.com/the-eighth-column/lockdown-has-outed-the-dirty-little-secret-of-modern-indian-households/

https://www.adweek.com/brand-marketing/the-appetite-for-gender-equality-is-there-now-men-need-to-step-up-as-allies/

https://dribbble.com/shots/4547566--Happytobleed

https://studybreaks.com/tvfilm/trans-youtubers/

https://www.athina984.gr/2019/12/05/o-dimos-athinaion-epimorfonei-toys-ergazomenoys-toy-gia-tin-emfyli-via/

https://www.comstocksmag.com/article/sexism-not-extinct-what-it-looks-and-how-respond

https://t-zine.gr/387-dolofonies-trans-anthropon-i-friki-ka/?fbclid=IwAR30BG82ZLJM_8rXI2wxp-2a7IjFCyewuWdGuyjjjqa9ZC4X9iB0OF8Ut-g

http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Ekpaideytika%20New/racism/0_3racism.pdf

https://ohcomely.co.uk/stories/2016/7/16/women-who-changed-the-world-freya-stark

https://www.diaforetiko.gr/giati-se-oles-tis-diafimisis-gia-servietes-to-chroma-tis-periodou-ine-ble/

http://www.nostimonimar.gr/i-epidrasi-ton-parevriskomenon-the-bystander-effect-mia-psichologiki-filaki/

Σταμοβλάσης Δ., Μεθοδολογία Εκπαιδευτικής Έρευνας Με Στοιχεία Στατιστικής, Ζυγός, 2016

https://world.edu/how-women-react-to-sexism/

https://www.freepik.com/free-photos-vectors/explorer

https://www.dreamstime.com/illustration/pyramid-capitalism.html


1342 προβολές0 σχόλια
 
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now