23 Απριλίου 2021: Ημέρα Σιγής (Day of Silence)




Στα μέσα του 1990, στην πολιτεία της Βοστώνης, μια ομάδα εκπαιδευτικών με το ακρωνύμιο GLSEN (Gay, Lesbian & Straight Education Network), συσπειρώνεται για έναν κοινό στόχο: τον τερματισμό της βίας, του εκφοβισμού και των διακρίσεων σε βάρος των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων στο σχολείο. Μία από τις δράσεις της ομάδας αυτής για την προστασία και την υπεράσπιση της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας είναι και η Ημέρα Σιγής (Day of Silence), που διοργανώνεται ετησίως κάθε Απρίλη. Μία μέρα σιωπηλής διαμαρτυρίας, ένας ολοήμερος όρκος σιωπής με σκοπό τη συμβολική αναπαράσταση της σιωπής στην οποία εξαναγκάζονται τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα στο σχολείο.



Σήμερα, λοιπόν, η αμερικανική οργάνωση GLSEN καλεί εκπαιδευτικούς, μαθητές και υποστηρικτές της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας να διαμαρτυρηθούν με τη σιωπή τους για τις καταστρεπτικές συνέπειες των διακρίσεων και του εκφοβισμού που δέχονται οι ΛΟΑΤΚΙΑ+ μαθητές καθημερινά. Με θέμα το slogan “My Silence, My Story” (Η Σιωπή Μου, Η Ιστορία Μου) τους καλούν να “Σπάσουν τη Σιωπή” και να δράσουν. Δεδομένων των δύσκολων συνθηκών κοινωνικής απομόνωσης που βιώνουμε τον τελευταίο χρόνο, κάποιες από τις σημερινές προγραμματισμένες δράσεις αποτελούν zoom meetings, προβολές βίντεο όπως και η διοργάνωση εκδηλώσεων με σκοπό την ευαισθητοποίηση σε σχέση με τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ ζητήματα στη σχολική ζωή. Ακόμα, επιδιώκουν τη διάδοση της Ημέρας Σιγής μέσω των social media προωθώντας διάφορες “σιωπηλές” καλλιτεχνικές δραστηριότητες, όπως το χορό, τη δημιουργία σχεδίων, ζωγραφιών, εικόνων, βίντεο κ.α.



Και πράγματι, σύμφωνα τα δεδομένα της 20ετους έρευνας της GLSEN, αποδεικνύεται το γιατί, τελικά, υπάρχει ακόμα η ανάγκη ύπαρξης μιας τέτοιας ημέρας. Πιο συγκεκριμένα, παρά τις πολυετείς εκστρατείες και τα χρόνια ενεργού αγώνα για τη διασφάλιση της ασφάλειας των ΛΟΑΤΚΙΑ+ μαθητών, ακόμα και σήμερα το 86% αυτών αναφέρει πως έχει κακοποιηθεί ή παρενοχληθεί στα αμερικανικά σχολεία. Δύο στα πέντε μαύρα ΛΟΑΤΚΙ άτομα πέφτουν θύματα εκφοβισμού εξαιτίας της εθνικότητας και του φύλου τους ενώ το 84% των τρανς ατόμων αναφέρουν πως δεν νιώθουν ασφάλεια στο σχολικό τους περιβάλλον. Τα τραγικά αυτά μεγάλα ποσοστά ακολουθούν οι ακόμα πιο τρομακτικές επιπτώσεις που έχουν στη σχολική, και όχι μόνο, ζωή των ΛΟΑΤΚΙΑ+ μαθητών μεταξύ των οποίων: ο αυξημένος αριθμός απουσιών, οι χαμηλοί βαθμοί, η μειωμένη αυτοεκτίμηση κ.α.¹





Η Αμερική μπορεί να φαντάζει μακριά, ωστόσο σχετική έρευνα του 2018 στην Ελλάδα φανέρωσε το επίσης αντίστοιχα μεγάλο ποσοστό ΛΟΑΤΚΙ+ μαθητών που γίνεται καθημερινά θύμα εκφοβισμού και στα σχολεία της δικής μας χώρας. Ειδικότερα, ένα στα τρία παιδιά δηλώνουν πως έχουν δεχθεί λεκτική παρενόχληση (π.χ. βρισιές, απειλές, χειρονομίες, κλπ) εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, το φύλο ή την έκφραση φύλου τους, ενώ ένα στα επτά παιδιά έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας (σπρωξιές, φτυσίματα, κλωτσιές, κλπ.) για τους ίδιους λόγους. Αυτό που σοκάρει όμως είναι πως πάνω από τα μισά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που ερωτήθηκαν σε αντίστοιχη έρευνα στην Ελλάδα, αισθάνονται λίγο έως καθόλου άνετα να μιλήσουν στους/ις καθηγητές/καθηγήτριες τους και στον/η διευθυντή/τρια του σχολείου τους², τους ενήλικες δηλαδή που υποτίθεται πως είναι εκεί για να τους υπερασπιστούν και να τους προστατεύσουν. Με λίγα λόγια, το περιβάλλον στο οποίο περνούν το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητάς τους βιώνεται ως ανασφαλές και εχθρικό. Κι όλα αυτά γιατί θεωρούνται “διαφορετικά”.



Δεδομένα σαν αυτά μας δείχνουν πως η ανάπτυξη πολιτικών κατά του εκφοβισμού και της καταπολέμησης των διακρίσεων απέναντι στα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα αλλά και η ύπαρξη σχολικού προσωπικού κατάλληλα εκπαιδευμένου έτσι ώστε να καταστείλει και να προλάβει την ομοφοβία και την τρανσφοβία ακούγονται απαραίτητα, αναγκαία και άμεσα. Πολύ πρόσφατα, μάλιστα, στη χώρα μας σε αυτή τη γραμμή έχουν αρχίσει να δημιουργούνται οδηγοί και εγχειρίδια με στόχο την οικοδόμηση μιας περισσότερο συμπεριληπτικής εκπαίδευσης όπου δίνονται κατευθυντήριες οδηγίες για τη διαχείριση ΛΟΑΤΚΙΑ+ ζητημάτων στη σχολική ζωή. Μεταξύ άλλων, αυτοί οι οδηγοί θίγουν το ζήτημα της διαχείρισης του coming out, του σεβασμού και της ορθής χρήσης των αντωνυμιών και των όρων που προτιμά το κάθε άτομο, καθώς και της αποτελεσματικής διαχείρισης εκφοβιστικών περιστατικών τόσο από την πλευρά των θυμάτων αλλά και από την πλευρά του παιδιών που εκφοβίζουν (θυτών)³.



Γι’ αυτό, λοιπόν, μέρες σαν τη σημερινή είναι κάτι παραπάνω από σημαντικές. Είναι σωτήριες, δίνουν ανάσα και παράγουν ελπίδα. Η σιωπή πολλές φορές είναι εκκωφαντική και μπορεί να εμπνεύσει...μπορεί να φέρει την αλλαγή.


#authorsteam #authors #queer #lgbt #lgbtqi #silence #dayofsilence #glsen



Πηγές

  1. https://www.glsen.org/research/2019-national-school-climate-survey

  2. Ηλιοπούλου, Χ., Νικολακάκης, Ν., Διακουμάκου, Φ., Γραμμενίδης, Κ. (2018). Πρώτη πανελλαδική Έρευνα για το Σχολικό Κλίμα – Έκθεση αποτελεσμάτων: Οι εμπειρίες της ΛΟΑΤΚ μαθητικής κοινότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αθήνα: Colour Youth

  3. https://rainbowschool.gr/teachers/support/

104 προβολές0 σχόλια