-A Moment in the Reeds: Μια Ωδή στο Διαφυλετικό Έρωτα-

Ενημερώθηκε: Απρ 7

λέξεις: Μαύρη Ντάλια_Black Dhalia





Στη μακρινή Φινλανδία σ' ένα επαρχιακό χωριό δίπλα στη λίμνη, στέκει αγέρωχο κι έρημο το εξοχικό του γέρου του. Ο Λέεβι, τελειόφοιτος φοιτητής πια στο Παρίσι επιστρέφει στο απομονωμένο χωριό για να τον βοηθήσει στην ανακαίνιση του σπιτιού. Φιλοδοξώντας να ασχοληθεί με τη συγγραφή, έρχεται συχνά σε σύγκρουση με την πρακτική ζωή του πατέρα του. Η μεταξύ τους συμβίωση καταλήγει σε ελάσσονες διαμάχες που κορυφώνονται σε δυναμικά κρεσέντα παραίτησης και ρίξης της μεταξύ τους σχέσης. Η γεωγραφική απόσταση που τους χώριζε δεν φαίνεται να καλλιεργεί την ανάγκη συμφιλίωσης ή επανόρθωσής του χαμένου τους χρόνου αλλά αποτελεί μια καλή δικαιολογία για να λησμονήσουν το κοινό τους παρελθόν. Έχοντας χάσει τη γυναίκα που κάποτε τους ένωνε, ναυάγησαν σε μια στεριά που χωράει μονάχα έναν τους. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας τους είναι η σιωπή που επιβάλλει η ερημία του τόπου. Τα νερά έρχεται να ταράξει ο Τάρεκ, ένας Σύριος αρχιτέκτονας που όπως πολλοί άλλοι νέοι της χώρας του, φόρεσε την ταμπέλα του πρόσφυγα αναζητώντας εργασία ως τεχνίτης στη Σκανδιναβία. Ο Λέεβι γνωρίζοντας αγγλικά και με πνεύμα ανεκτικότητας και αλληλεγγύης, θα γίνει ο διερμηνέας μεταξύ του πατέρα του και του Τάρεκ καθιστώντας έτσι την επικοινωνία τους εφικτή. Δεν είναι, μάλιστα, λίγες οι φορές που παραφράζει τα ωμά λόγια του πατέρα προς τον Τάρεκ και γίνεται ένας άπταιστος διερμηνέας. Ο Λέεβι, ωστόσο, δεν ενώνει μόνο δύο ανθρώπους μα και δύο κόσμους ολότελα αντιθετικούς. Η προοδευτική και φιλόξενη Σουηδία μετατρέπεται σε ξενοφοβική και εχθρική προς κάθε τι "διαφορετικό" μέσα από τα μάτια του πατέρα. Ο Τάρεκ, γνωρίζει από πριν τη γεύση της ξενιτιάς, της απομόνωσης και της προκατάληψης μιας Ευρώπης που κάποτε υποσχόταν ελευθερία ισότητα και αδελφότητα μεταξύ των λαών. Κι ενώ η δύσπεπτη Ευρωπαϊκή καθημερινότητα δείχνει να τον αποξενώνει όλο και περισσότερο, η επαφή του με τον Λέεβι τον κάνει να αναθαρρήσει για λίγο.



Αν και τα τα μάτια προδίδουν πολλά περισσότερα από τους διαλόγους, όταν ο πατέρας θα φύγει για μέρες στην κοντινή πόλη, θα περιπλανηθούν, μαζί, στο δικό τους Private Idaho σε ένα ταξίδι ανταλλαγής ιδεών, εμπειριών και εικόνων αφηγούμενοι ψήγματα μια διπλής ζωής που μόνο εκείνοι γνωρίζουν. Μιας διπλής ζωής, που ωστόσο διαφέρει λιγότερο απ' όσο νομίζαμε κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε για το αν τελικά η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας στη φιλελεύθερη Δύση είναι απλά η άλλη όψη ενός κάλπικου ανατολίτικου νομίσματος ή ακόμη για τα όρια της ανοχής και της διαφάνειας των ομοφυλοφιλικών σχέσεων σε έναν πατριαρχικά καθιερωμένο χώρο. Τρεφόμενοι από τις υποσχέσεις ενός παροδικού μα τόσο αληθινού έρωτα, θα πειραματιστούν με τα σώματα και θα παρασυρθούν από τα ασυμβίβαστα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους καθώς οι μέρες περνούν σαν νωχελικό όνειρο. Το τέλος τους θα είναι άδοξο όπως αρμόζει σε κάθε αληθινή αγάπη. Σαν άγνωστοι πια, θα κινήσει ο καθένας το δρόμο του.



Ο σκηνοθέτης, Μίκκο Μακέλα, χάρισε στο Φιλανδικό και Παγκόσμιο κοινό μία από τις ελάχιστες ταινίες του είδους στη χώρα χαράζοντας πια το δρόμο για το μέλλον του all-inclusive κουήρ σινεμά. Τα πλάνα εξυμνούν το πέλαγος της Βορειοευρωπαϊκής φύσης ενώ η διαρκής απουσία φωτός είναι σύμμαχος των χαρακτήρων και των επιθυμιών τους. Ίσως γιατί μόνο στα σκοτεινά μπορούμε εμείς οι αδερφές να είμαστε πραγματικά ο εαυτός μας. Οι παύσεις μεταξύ των ανδρών είναι σημαντικότερες από τους διαλόγους και ο θεατής θα αναγνωρίσει σύντομα στους χαρακτήρες μια γλώσσα του σώματος οικεία. Τα επικοινωνιακά χάσματα μεταξύ του πατέρα και του γιου, οι πολιτισμικές διαφορές του Τάρεκ και του πατέρα, η αρρενωπότητα σαν καχέκτυπο της σεξουαλικότητας πλέκονται συχνά μεταξύ τους δημιουργώντας σχέσεις μίσους και πάθους σε ένα σκριπτ που γράφεται την ώρα που μιλάμε.


Μπορείτε να δείτε το trailer, εδώ:

#authors #lgbt #queer #finland #film #queercinema

27 προβολές0 σχόλια